Bij het ontbijt vertelt de boer van het hostel rural dat het in juli vaak dit extreem hete weer is, in augustus soms en in september nóóit!
Als we om 20 over 8 op pad zijn, is het nog koel en zijn de schaduwen nog lang. We passeren een gedenkplaat van de Slag bij de Ebro, één van de bloedigste episoden uit de Spaanse burgeroorlog waarbij vooral ook veel slachtoffers vielen door fascistische (Duitse en Italiaanse) bombardementen op steden en dorpen.
Vanaf El Pinel de Brais kunnen we verder over een oude spoorlijn (Via Verde) met een maximum stijgingspercentage van 3% en lange en heerlijk koele tunnels. Het is zondag en veel Catalanen zijn ook op de fiets gestapt. Onverlichte karren, angstig piepende kindjes op kleine fietsjes en racende mountainbikers komen ons allemaal tegemoet in de nauwelijks tot niet verlichte tunnels.
Om één uur zijn we bij Horta de San Juan en we besluiten om hier te blijven want het is nu echt heet. De klim omhoog naar Horta wordt ons bijna teveel. ’s Avonds, als de ergste hitte is weggetrokken, blijkt het een prachtig stadje met laat-middeleeuwse kern.


