Varkens in nood? Hier in elk geval wel. Het eerste stuk van de etappe Valderrobres – Morella voert ons langs vele varkenshouderijen. Lange, lage stallen; onder de golfplaten daken moet de temperatuur wel oplopen tot 40, 50 graden want op de weg is het al 35. Soms komt er een vrachtwagen voorbij razen vol varkens die eindelijk naar het slachthuis mogen. De beroemde Iberische ham.
In Herbès willen we lunchen maar het restaurant gaat pas over een uur open. Daar kunnen we niet op wachten, de hitte zit ons op de hielen, we willen zo snel mogelijk aan de forse klim beginnen die eraan komt. Dus eten we onze noodvoorraad maar op. Gedroogde appeltjes en energierepen.
De klim valt niet mee. We moeten van 700 naar 1250 meter, over een km of zeven. Na elke bocht zitten we 40 meter hoger. En bij elke goede schaduw stop ik even…
Op de pas staat het vol windmolens, tientallen, waarvan er twee draaien. Wind genoeg, daar ligt het niet aan. Dat die gloeiend heet is maakt voor die windmolens toch niets uit?
Bij het dalen kunnen we kiezen tussen de oude en de nieuwe weg. Rienke vindt de nieuwe gevaarlijk vanwege de langsrazende vrachtwagens, ik de oude omdat het wegdek daar een stuk slechter is. Het asfalt bestaat soms alleen uit brokken. Alsof je op zestienhoekige wielen rijdt.
Als we onder aan de rots aangekomen zijn waarop de stad Morella ligt, hebben we nauwelijks oog voor het Romeinse aquaduct. In de bogen zijn ooit boerenhuisjes gebouwd die nu als stallen fungeren. Schaduw!!
Rienke en Joos fietsen 