In het Hostal waar we slapen serveren ze geen ontbijt. Geen probleem, als er in Spanje ergens geen gebrek aan is dan is dat aan barretjes waar je behalve drank ook koffie, bocadillos (broodjes) en mineraalwater kunt krijgen. Maar als we om 8 uur Albarracin uitrijden is er langs de grote weg pas na lang heen en weer rijden een bar te vinden die open is. We krijgen koffie met tostadas (geroosterd brood met olijfolie en zout). Heerlijk om de dag mee te beginnen.
Twee uur later in Calomarde komen we in één van de mooiste barretjes tot nu toe. Prachtige toog, heerlijke jazzmuziek en smakelijk bocadillo’s met tomaat en kaas. Niet alleen de oude mannetjes, maar ook jonge kerels die nog moeten werken zitten er om elf uur al nadrukkelijk aan de wijn.
Als we uiteindelijk na een dag vol klimwerk en een lange afdaling de Montes Universales verlaten, willen we overnachten in Huélamo, een hoog gelegen wit dorpje. Ook hier is de bar onze redding. De barvrouw weet te regelen dat we een appartement rural voor één nacht kunnen betrekken. Het appartement is van een veeboer. De koeien van die boer gaan van december tot juni naar Andalusië, dan kunnen ze buiten blijven.
Rienke en Joos fietsen 