Lisboa bereikt! Eergisteren al, lekker makkelijk, het laatste stukje met de veerpont over de brede Taag (Tejo). Meteen heel luxueus gegeten aan de kade.
En daarna ontdekt dat Lissabon géén fietsstad is. Je ziet er ook vrijwel geen fietsers. Letterlijk alle beschikbare straatruimte wordt benut door auto’s; daar kún je je tussen wurmen maar dat vereist ervaring. En dan gaat het ineens steil omhoog, sta je onder of boven aan een trap, zijn de keitjes en de tramrails spekglad.
Een kamer in een enorm groot patriciërshuis bij de Praça Luis de Camões. Alles staat hier vol spulletjes, van antiek tot rommelmarkt.
Rustdag omdat je Lissabon nu eenmaal niet meteen de volgende dag weer kunt verlaten, ook al bén je op fietsvakantie. En om wat dingen te regelen, onder andere naar de Garminshop voor tracks van hier tot Porto langs de kust: we gaan namelijk niet door het verbrande binnenland fietsen, rond Leiria en Coïmbra moet het er nu vreselijk uitzien.
Vandaag de eerste van in totaal negen “secties” tot Porto gefietst en meteen al achterstand: driekwart van de route was één aaneengesloten stedelijk gebied, deels voorsteden van Lissabon en deels badplaatsen aan de Atlantische kust. Over kades, trottoirs, parkeerplaatsen, trappen
En vooral veel “verboden in te rijden” toch maar ingereden vanwege ontbrekend alternatief – en dus soms snel de stoep op, als die er is.
Ineens een prachtig fietspad dat mooi de kust volgt, met rechts een schitterend natuurgebied waar alles groen is; ongekend.
Vervolgens een redelijk te berijden verkeersweg; klimmend, in de regen (die zou eerder komen, we hebben geluk gehad). Ook voor de stug doortrappende Rienke is dit iets teveel want zij fietst met een fikse verkoudheid. Daarom: een voortijdige stop bij Hostel Moby Dick, in Malveira da Serra!
Rienke en Joos fietsen 