Na een rustdag aan zee zijn we vandaag om 10 uur klaar voor een nieuwe fietsdag.
De route moeten we nog steeds zelf een beetje uitvogelen omdat de R1 vaak een zuivere mountainbike route is. Onze keus – de N114 naar Obidos – blijkt een prima keus omdat het meeste verkeer de parallele snelweg kiest. In Serra d’El Rei drinken we koffie en worden we door overwinterende Hollanders gewezen op het prachtige interieur van het kerkje.
Obidos ligt hoog op een berg en blijkt een soort Valkenburg van Portugal, bomvol toeristen en souvenirwinkeltjes. We worden ontvangen door een middeleeuwse engerd die in het Nederlands tegen ons begint te brabbelen. Hij is de enige niet vandaag. Waarom? Joos heeft geen idee…
Dalend langs een enorm steil weggetje verlaten we Obidos en al snel zien we het stadje hoog achter ons liggen en rijden we weer door rustig boerenland.
In Tras Do Otero stoppen we om wat te eten. Geen inspraak: we krijgen broodjes met een enorme lap warm vlees ertussen. Ook hier proberen de jongens uit het dorp het in het Nederlands.
Er volgt een prachtig stuk langs de oostoever van het Lagoa d’Obidos met wel eerst nog een paar felle klimmetjes.
Als we redelijk vroeg op de midag Foz do Arelho binnenrijden zien we meteen een geschikt hotel en genieten we de rest van de middag van het prachtige weer op het mooie strand aan de baai. Behalve een verdwaalde Britse toerist is er verder niemand.





