Op naar Kropp

Vooralsnog heeft die Jutlandroute een heel ander karakter dan de kustroute.

Beetje golvend, mooie dorpen en verlaten smalle wegen daartussen; bloemenweiden en af en toe bos. Soms ook langs verkeerswegen, over fietspaden die bestaan uit aan elkaar geplakte stukken oud trottoir en slordig geasfalteerd voetpad. Dat is dan weer minder leuk. Het weer is ideaal, goede fietstemperatuur en weinig wind. En opvallend: geen andere reisfietsers meer!

We staan snel aan het grote kanaal dat de Noordzee met de Oostzee verbindt. Een zeeschip vol containers uit China schuift net langs. En daar komt de veerboot. Aan de overkant volgen we het kanaal een tijdje naar het noordoosten en dan rijden we vanaf Breiholz recht naar het noorden.

Het gaat lekker maar hoe ver wordt het vandaag? Boer Klaus en onze buurman uit München waren het er vanmorgen over eens: zondag de hele dag regen! Wij zoeken daarom, voor het eerst deze vakantie, een hotel waar we die voorspelde regendag kunnen doorbrengen. Dat wordt de Wikinger Hof in Kropp, een onooglijk gat niet ver onder de stad Schleswig.

Eerst lijkt het of we de enige gasten zijn maar niets is minder waar: bij het avondmaal stroomt de eetzaal vol. Ons bevangt weer enige COVID-vrees, vooral als een man die vrij dichtbij zit uitgebreid begint te hoesten. Hopelijk heeft hij zich verslikt.