Korenbloemendag

Ze bestaan nog! Die prachtige korenbloemen, het mooiste blauw dat ik ken. Hier in het golvende land dichtbij de kust, met uitgestrekte korenvelden, staat het er soms vol mee. Ook een paar laatste klaprozen nog wel maar toch vooral korenbloemen.

Een deel van het koren is al gemaaid – mét de korenbloemen natuurlijk. Nu heb ik een theorie. Zou het kunnen dat ze in Nederland vooral verdwenen zijn door vroeg maaien van het koren waardoor ze geen kiemkrachtig zaad kunnen vormen? Of toch door gif? Maar wordt bij ons ook het koren dan bespoten?

Vanmorgen kregen we verse broodjes gebracht bij de tent. Een leuke camping is dit. Het muntjesapparaat bij de douche is antiek, het lijkt wel negentiende-eeuws (helaas geen foto). De campinghouder is de aardigste die we ontmoeten hebben. “So ein großer campingplatz, das wollen wir nicht. Wir wollen auch noch leben.”

Naast het stille boerenland is ook de oostzeekust zelf hier relatief rustig. Dichterbij Lübeck zal dat wel anders worden: Timmendorfer strand, Travemünde. Maar vandaag ligt onze camping nog aan een rustig stuk kust. Bij het gehucht Kraksdorf. Weer bijzondere covidregels: de toiletten zijn verdeeld over de campinggasten, ieder deelt een toilet met een beperkt aantal mensen dat de sleutel van dat toilet heeft. Het idee is natuurlijk dat bij een uitbraak beter na te gaan is wie nauw (hoewel indirect) contact met wie gehad heeft.