Giethoorn

We hebben goed geslapen. Het heeft niet geregend maar toch is de tent helemaal nat van de klamme nacht. We vertrekken rond tien uur. Tot Westerbork is het redelijk stil; in het bos- en heidegebied rond Dwingeloo wordt het steeds drukker. Het is zondag.

De hei bloeit wel maar staat er hier slecht bij, meer gras dan hei. De jeneverbes doet het wel goed. De route zigzagt over smalle bospaden door het natuurgebied. Wel mooi, maar het schiet niet op. We laten het idee varen om in twee dagen naar huis te rijden en peddelen er op ons gemak doorheen.

Om vijf uur zijn we in de buurt van Giethoorn. Aan de zuidzijde zijn campings genoeg. Maar eerst moeten het plaatsje door.

Wie dacht dat Giethoorn rustig was nu er geen Chinezen komen heeft het mis. Toeristenfile over de bruggetjes en in het water. Zo te horen komen ze echt overal vandaan. We komen er met de fiets niet langs en krijgen het spaans benauwd. Maar de vrouw van camping d’Hof, waar we onze tent opzetten, beweert dat er in de regio géén besmettingen zijn. De drukte komt volgens haar omdat ze niet eerder open mochten. Nu komt iedereen tegelijk.

We vinden een mooi plekje aan het water. En als de dagjesmensen en de bootjes ‘s avonds weg zijn lijkt de Bovenwijde weer een beetje op het water rond Giethoorn zoals ik me dat herinner van de lagere school, toen wij er met schoolreisjes naartoe gingen.