Sluisjes

We eten een karig ontbijtje aan de twee vuisten dikke biezen tafel bij de kookhoek. Het is vandaag een stuk warmer dan gisteren.

De route volgt het kanaal van sluisje naar sluisje. Na 10 km voelen we ons flauw maar de noodvoorraad, krachtkoekjes van de Odin, blijkt bedorven. Gelukkig duikt na nog eens 10 km weer een Guingette op. We nemen het menu du jour, een hele maaltijd dus: dan zo dadelijk maar wat rustiger fietsen.

Het fietsen wordt interessanter. Niet alleen huisjes en sluisjes en oude boerenhoeven. Met de “échelle des 16 écluses” moet met zestien sluisjes achter elkaar 42 meter hoogteverschil in het Canal du Nevernais worden overbrugd. Het kanaal loopt vervolgens door drie tunnels voordat het Etang de Baye bereikt wordt. Wij mogen jammer genoeg niet door die tunnels, het fietspad loopt om de heuvels heen. Bij het meer aangekomen gaan we even in het gras liggen. Bootjes met dagjesmensen varen het kanaal op, die mogen wél door de tunnels.

We rijden door tot Chatillon-en-Bazois. Daar is een camping. Het terrein staat vol met ingerichte woonwagens, zgn. roulottes. Maar we kunnen ook kamperen. De camping is zo goed als verlaten, de enige andere gasten zijn twee oudere Fransen in een roulotte.

De eigenaar van de camping biedt ook maaltijden aan. Vanuit een container tovert hij ons de heerlijkste gerechten voor. Ondertussen spreken onze weer-apps dreigende taal over morgen en overmorgen. We besluiten hier een dag te blijven.