Gisteren was het weer inderdaad te slecht om te fietsen. We zijn verhuisd naar een roulotte, die was verrassend leuk en ruim. We hebben bijgeslapen en op onze telefoon gezien hoe Nederland roemloos door Tsjechië uit het EK-voetbal werd geknikkerd. En natuurlijk hoe Mathieu van der Poel het geel veroverde in de Tour.
Nu is het weer intussen enorm opgeknapt, dus we kunnen weer op pad. Meteen zijn we weer in het boerenland langs het water. Alles is nog nat van vannacht, er zit veel vocht in de lucht. De vogels fluiten overal volop.
Vandaag merken we pas echt het bekende fietsvakantiegevoel: onbezorgd lekker fietsen, rust in de kop, alles klopt.
Voor we het weten zijn we in Decize, een stadje aan de Loire. De camping ligt bij sportvelden langs de rivier, een kilometer van het centrum en ook van de drukke verkeersweg die er omheen loopt. Hier zien we meer fietsers, vooral oudere Franse mannen op elektrische vélo’s, uitgedost met zakdoeken om de nek en het hoofd, alsof ze Paris-Dakar rijden.
Als de tent opgezet is gaan we het stadje in. Met een pression op een terras bekijken we de mensen. Die maken een wat ontredderde, schichtige en weinig vrolijke indruk. Corona? Of is er meer aan de hand? Gisteren waren er provinciale verkiezingen. De opkomst was slechts 25%, onder jongeren zelfs maar 10%, historisch laag. Links in Frankrijk zit in diepe crisis. En uiterst rechts? De mensen weten het niet meer.
Rienke en Joos fietsen 