De hele nacht regent het en als we wakker worden en in willen pakken regent het nog steeds. We laten de gepakte tassen in de tent staan en gaan in de gemeenschappelijke ruimte ontbijten. Samen met de Franse elektrische fietsers. Die vertrekken één voor één, maar wij wachten tot het echt droog is. Dan is het bijna 12 uur.
We verlaten Decize over een drukke verkeersweg, moeten daarna het laatste gedeelte van de route van gisteren terug rijden en kunnen dan eindelijk afslaan naar het oosten. We volgen een tijdje de R6, de fietsroute Nantes-Boedapest. Nu eens niet langs een kanaal maar over gewone kleine weggetjes van dorp naar dorp. De zon is er intussen door en het wordt meteen warm. Wel zijn er verderop flinke wolkenpartijen te zien; gaan we nog meer regen krijgen? We fietsen nu door bijna verlaten boerenland. Golvend, kleine klimmetjes soms. Nergens iemand te zien tot ineens een fietser opduikt uit tegenovergestelde richting. Of er nog inundations komen op het traject dat wij net gefietst hebben? Daar werd inderdaad voor gewaarschuwd met een bord dat nadrukkelijk aangaf dat je niet verder kon. Maar van dergelijke borden trekken wij ons sinds het fietsen op Sicilië nooit meer wat aan. We hebben ook echt niks gemerkt tot nu toe, dus roepen we geruststellend dat er niks aan de hand is.
Na het volgende dorp komt er toch een inundation: een grote diepe plas over de hele weg zodat we even het gemaaide korenveld in moeten. Als dat alles is. Maar even later volgt er één die wel serieus is. Een snelstromende beek heeft de hele weg onder water gezet; ook de betonnen plaat waar je over moet om de beek over te steken is veranderd in een woeste stroom. De stroming ziet er best krachtig uit. En als de betonnen plaat glad is? Vaart maken en er snel overheen, beslissen we. Het gaat goed.
Als we Bourbon-Lancy naderen begint het toch weer te regenen. Het stadje ligt op een heuvel. Beneden bij het meer ligt een camping. We willen met dit weer de tent niet opzetten en vragen naar een huisje, maar het laatste huisje is zojuist verhuurd aan twee fietsers. Dan maar van de nood een deugd gemaakt: in het centrum van het oude stadje, deels laat-middeleeuws, ligt een mooi hotelletje en daar kunnen we wel terecht. Bij het omhoog fietsen maakt de fiets van Joos een onheilspellend tikkend geluid. Ja hoor, spaak gebroken. Blijven we twee nachten in het mooie hotelletje. Dat is geen straf, als we de fiets maar gemaakt krijgen.


