Sluiswachtershuisjes

Het weer is goed opgeknapt. Half bewolkt, beetje fris nog. Terug naar het jaagpad aan de andere kant van het kanaal. En dan weer van sluisje naar sluisje. Nee, dit is niet echt een avontuurlijke route maar wel lekker om te fietsen, heel kalmerend.

Na 30km lunchen we bij een sluis, op een stenen trap die naar het water leidt. Aan de overkant is er leven in het sluiswachtershuisje. We horen een luide kreet, een brul – gevolgd door niets. Een moord? Na een tijdje komt er iemand naar buiten die niets zegt. Dan komen er drie mannen naar buiten in overalls van de VNF (de kanaalmaatschappij) die de berm gaan maaien. Geen moord dus, maar we maken het zo wel spannender. Een stuk verderop is er een bistro in een sluiswachtershuisje. De madame serveert ook heerlijke taart. Ze laat ons zien dat het huis aan de achterkant veel groter is: twee verdiepingen langs de dijk naar beneden.

Het vervolg van het traject gaat door een heel stil gebied: aan beide zijden van het kanaal bomen en struiken, daarachter graanakkers en verder weg heuvels . Een paar ouden fabrieken. Mooie dorpjes, waar de tijd honderd jaar stil gestaan heeft. Om vijf uur zijn we bij Tonnerre, op de camping Le Cascade. We eten bij Le petit Gourmet, de enige gelegenheid die we kunnen vinden in Tonnerre. Helemaal niet slecht.