
Ook de brioches-crema bij het ontbijt zijn gigantisch, daar kunnen we wel op fietsen.
Als we niet lang na onze start van de grote weg afbuigen naar het oosten, moeten we meteen steil omhoog. Dat gaat moeizaam. Gelukkig is het een korte klim en volgen een paar kilometers fraai stil boerenland, meestal dalend.Dan een klim naar Angello, maar een heel geleidelijke, goed te doen. We volgen de Benjaminse-route niet helemaal tot Perugia, want we willen rechtstreeks naar Assisi. Over Pila, Castel del Piano en Torgiano.

Al kilometers voor we er zijn duikt in de verte Assisi op, tegen de flanken van de Monte Subasio. Er loopt een fietspad heen. Dat begint wat moeizaam, losse troep , zand en gruis en scheuren in de verharde gedeelten. Later wordt het beter. Het fietspad blijft vlak tot onder de San Francesco om dan steil omhoog te gaan over de Strada Mattonata, de oude pelgrimsweg rechtstreeks naar de basiliek. Die weg is sinds 2000 voorzien van duizenden klinkers met namen. De weg is verlaten op een paar wandelende mensen na.

Ook in Assisi zelf gaat het steil omhoog.Maar we komen boven. Het vinden van een geschikt hotel kost dan nog enige moeite, maar het lukt. Het hotel-gedeelte is heel sober: jaren 50-60 inrichting met een douchecabine die je zelf uit moet vouwen om niet alles nat te spetteren. Het bijbehorende restaurant is het omgekeerde. Een sjiek specialiteitenrestaurant waar we heerlijk eten. Morgen een rustdag met de San Francesco en andere bezienswaardigheden in de stad.

Leuk om te lezen!
Jan is weer uit het zkh.
Groet
Marleen Lenssen