Viterbo

Als we bij de Carrefour proviand inslaan zien we dat er nog veel mensen met een mondkapje lopen. Het hoeft niet meer, maar de gewoonte om een mondkapje te dragen zijn we blijkbaar niet zomaar kwijt.

We vertrekken weer met mooi zonnig weer. Direkt pittige klimmetjes naar Soreano.

Soreano ligt prachtig tegen de heuvel met een grote burcht op de top. We gaan Soreano niet in, maar slaan rechtsaf de weg naar Viterbo op. Het blijft op en neer gaan. Bij het dalen moet de fleece aan want dan is het nog te fris; als we weer omhoog gaan moet het ding snel uit, want veel te warm. Om ons heen is het mooi. Wijngaarden, cactussen, agaven, vergezichten naar het noorden aan onze rechterhand. In Vitorchiano stoppen we voor koffie. Daarna door naar Bagnaia. Tussen Bagnaia en Viterbo volgen we een drukke en vrij steil dalende weg; snelheid maken is niet te vermijden maar het wegdek is erbarmelijk.

Door de Porta Fiorentina rijden we Viterbo in en dan, tegen de richting in, naar Piazza Verdi. Vandaar op zoek naar een onderkomen. Dat vinden we vlak bij de Dom en het Palazzo Pappale.

Viterbo is schitterend. Het historische centrum toont bouwsels van vele eeuwen óver elkaar heen, je ziet soms gewoon de opeenvolgende lagen. Talrijke pleinen en pleintjes.

We gaan eten bij Il Gargolo, een restaurantino waar de man van het hotel een tafeltje voor ons gereserveerd zou hebben. Maar men weet hier van niks. Na veel gedoe krijgen we toch een tafeltje achterin. Het eten is verder uitstekend.

Als we terug op onze kamer zijn gaan we meteen slapen: het waren maar 25km, maar al die hellinkjes en het verkennen van Viterbo hebben ons toch moe gemaakt.