Toch Iers weer

Na de overtocht van Cherbourg naar Rosslare hebben we een superkorte etappe gepland, naar camping St. Margaret op acht km van de ferry. Heel fijne camping, jammer dat we maar één nacht blijven.

Vrijdag 16 juni dan de eerste echte fietsdag. We starten laat door forse regenbuien, die pas tegen de middag even stoppen. Na amper twintig kilometer staan we alweer te schuilen. Een boer legt het ons uit: the air is heavy, hij grijpt naar zijn borst, you feel it here… Zes weken is het hier droog geweest en nu slaat het weer om.

Druipnat bereiken we Kilmore Quay. Daar is een camping, we moeten hier maar stoppen. Er staan alleen maar campers. “Normally we don’t do tents…” maar wij mogen wel ergens gaan staan: in het midden, onder de centrale lantaarn.

In de loop van de nacht zet de regen pas écht door. Een wonder dat de tent dit goed doorstaat. Slapen lukt alleen niet zo goed, met die ratelende regen op het tentdoek en het felle lucht van de lantaarn boven ons.

“Waddalaballysgushyscrobola tonight, wasn’t it?” roept een Ier me ’s morgens toe in het washok. Ik antwoord maar “yes it was”, altijd goed. “Brave people” worden we genoemd als we vertrekken. Maar het weer knapt op en de route is mooi. Smalle binnenweggetjes met nauwelijks verkeer, hoge heggen links en rechts (veel kamperfoelie en fuchsia).

Langs de oostoever van Barnow Bay rijden we naar het noorden, over Wellington Bridge en langs de westoever weer zuidwaarts. Prachtige baai.

Gisteren hebben we al verschillende sites of memory gezien (onder andere een oud kerkhof) voor de grote opstand in deze streek van 1798.

Nu passeren we Arklow Hill waar het Engelse leger een slachting heeft aangericht.

Dan begint het toch weer stevig te regenen. Schuilen onder doorlekkende bomen helpt niet echt. Er is een boerderijcamping in de buurt: Roches, gelegen aan de baai. Onze tent opzetten heeft nu geen zin. We krijgen een onderkomen: een uit de jaren ’70 daterende caravan “for cases of emergency”. En dat zijn wij. Niets functioneert meer in die caravan maar er staat een breed bed met een uitstekend matras. We drogen de tent bij de grote pelletkachel in de gemeenschapsruimte en gaan vroeg slapen. Lang en diep.

3 gedachtes over “Toch Iers weer

  1. It’s a soft day, zeggen de Ieren ook vaak!
    Ik doe het jullie niet na, petje af voor jullie! Groetjes vanuit Spanje!

Plaats een reactie