Het is al na tienen als we de imposante muren van Albarracín achter ons laten. Het is niet ver naar Teruel. Maar zo missen we wel de heerlijke koelte van de ochtend. Deze gehele etappe hebben we in 2016 in omgekeerde richting gereden. Benieuwd wat we er nog van weten.
Eerst 3,5 km omhoog. Door een gebied met uitgebreide rode rotspartijen. Ja, die waren er zeven jaar geleden ook al.
Boven willen we graag de 7000 jaar oude rotstekeningen (Pinturas Rupestris ) bekijken, maar dat is zeker een uur lopen. Daar hebben we de verkeerde schoenen voor aan en de bepakte fietsen laat je ook niet zomaar achter.
Verder over de golvende hoogvlakte met vandaag duidelijk herkenbare gieren boven ons hoofd.
In de omgeving van Teruel is tijdens de burgeroorlog enorm hard gevochten. Bij Campillo zijn daar nog herkenbare resten van te zien.
Als we vlak bij Teruel zijn stuiten we op een wegafsluiting waar we – met onze fietservaring op Sicilië- wel raad mee denken te weten. Maar helaas worden we door een vriendelijke doch besliste wegwerker terug verwezen en moeten we omrijden naar het centra storico.
Rienke en Joos fietsen 