Langs de Tyne

Rustig van de Zeeburgerkade naar IJmuiden, we kennen de route. Westerpark, westelijk havengebied, even pauzeren bij cafetaria Visser aan het Noordzeekanaal. Door het natuurgebied van Spaarnwoude (met de razende vliegtuigen vlak boven ons); Oud-Velzen, IJmuiden. Geen druppel regen gevallen! Om twee uur staan we al op de kade van DFDS. De King Seaways brengt ons vervolgens naar Newcastle, waar we woensdagochtend om kwart over negen Engelse tijd aankomen. Nog even wachten tot alle auto’s van ons dek vertrokken zijn en dan mogen de fietsers ook.

En ook hier regent het (nog) niet. In tegenstelling tot twee jaar geleden, toen we onze fietsreis door Yorkshire maakten, vinden we nu snel het begin van Hadrian’s Cycleway. Die zullen we de eerste dagen volgen.

Tot Newcastle hebben we dezelfde route als de wandelaars: een smalle asfaltweg hoog boven de noordoever van de Tyne, langs verlaten scheepswerven en grote arbeiderswijken uit de tijd dat er nog veel werk was in Newcastle. De stad door vlak langs de Tyne; ook als we Newcastle aan de oostkant verlaten blijven we de noordoever van de rivier volgen. We passeren het geboortehuis van de uitvinder George Stephenson, de eerste die echt goed werkende locomotieven wist te bouwen.

Het gaat allemaal vlot – tot ik even voorbij Wylam ineens een aanval van heftige buikpijn krijg. Van doorfietsen is geen sprake. Wat is dit nou? Het gaat pas over als ik ga liggen, gewoon op de grond naast het pad. Everything OK? vraagt een bezorgde wandelaar. O yes, no worries, I’m fine.

We hadden vandaag tot Hexham willen komen maar dat is nog twintig kilometer. Voor de zekerheid besluiten we in Wylam te overnachten. We keren dus om en rijden opnieuw over de prachtige Hagg Bank Bridge uit 1871.

Even pas op de plaats in de uitstekende The Ship’s Inn. Goed eten en een kamer met ligbad. Morgen die twintig km maar toevoegen aan de volgende etappe!