Opnieuw: Galway!

We vertrekken vol goede moed bij de blauwe herberg. Zo’n 60 km over rustige binnenweggetjes naar Galway moet geen probleem meer zijn. Dat gaan we halen. Het weer is Iers: motregen die overgaat in serieuze regen, het landschap idem: woest en prachtig.

Na twee uur fietsen, met een steile pas door het bos net achter de kiezen, een gesprekje met een boswachter. Hij raadt ons aan naar Oughterard te rijden om wat te eten. Doen we, want op de route zelf is verder niks.

De N59 gaat dwars door Oughterard, over die weg is het nog maar 25 km naar Galway. We proberen het een stukje, maar dat gaat niet. Veel auto’s die over een smalle weg veel te hard rijden en geen ruimte voor fietsers. Dan maar terug naar de langere route, de kleine weggetjes binnendoor.

Het laatste stuk naar Galway gaat enorm op en neer, het lijkt wel een achtbaan. Met als apotheose een erg steile afdaling naar de stad waarvoor een tegemoetkomende fietser ons uitgebreid waarschuwt.

Uiteindelijk zijn we echt moe als de bestemming is bereikt: gefietst van Amsterdam naar Galway!

In Galway kun je over de koppen lopen: we komen midden in de festiviteiten van de Galway races terecht. Niet het volk waar wij ons bij thuis voelen: namaak koninginnen en heren in deftige pakken.

We besluiten morgen onmiddellijk met de trein door te reizen naar Dublin, maar eerst wel lekker sjiek eten (zonder hoedje op en zonder gedoucht te hebben want als we dat eerst zouden doen zouden we volgens de mevrouw van het B&B nergens meer een tafeltje vinden).