De grote tuin van de B&B staat vol olijfbomen. De vriendelijke eigenaar zegt dat hij vandaag en morgen niet gaat oogsten. Te veel kans op regen en dan gaan de olijven schimmelen.
Vooralsnog is het zonnig en warm. We klimmen langs een drukke weg naar Frascati. Daar drinken we koffie en kopen kaas, brood en water voor de lunch.
Ook na Frascati is het flink klimmen en laveren tussen de auto’s. Reitsma, die deze route heeft uitgezet, adviseert om het stuk van Rome tot Valmontone met de trein te doen. Maar dan mis je de Via Appia Antica en dat kan natuurlijk niet.
Pas nadat we onze boterhammen hebben gegeten wordt het landelijker en komen we op kleine stille weggetjes. Soms zelfs onverhard. Op zo’n smalle onverharde weg komt een grote vrachtwagen die net zo breed is als de weg ons achterop. Ik moet me in het prikkeldraad werpen om hem langs te laten. Wel steken we nog een paar keer de autoweg over.
Om 3 uur zijn we in Valmontone. Gebouwd op een hoge rots. Maar overal, zelfs in de oude kern bovenop, staan hoofdzakelijk lelijke naoorlogse (flat) gebouwen. In het restaurant waar we ‘s avonds eten hangen foto’s van Valmontone vlak na de oorlog: één en al ruïne. Het stadje is in mei/juni ‘44 zwaar gebombardeerd.
Morgen wordt het zeker een regendag, voorspellen alle weer-apps. Blijven we hier. We hebben een goed B&B.
Rienke en Joos fietsen 