Pista Ciclabile

In Valmontone zijn we inderdaad een dag gebleven: veel te slecht weer om te fietsen. Vandaag was het een stuk beter, meestal zonnig. Het werd eigenlijk de eerste echt mooie fietsdag, vooral ook omdat we nu ver genoeg van Rome zijn, in een prachtige omgeving. De dag begon met wat buien maar die trokken snel weg. We zagen ze soms nog wel maar dan vér weg want we kwamen vandaag al best hoog. Een uurtje na vertrek konden we de Pista Ciclabile van Palestrina naar Fiuggi oppikken, een voormalig spoorlijntje.

Deze Pista loopt oost-west tegen de flanken van de bergen, met prachtig uitzicht over het diepe dal in het zuiden. Heel veel olijfbomen op deze hellingen. De olijven zijn nog lang niet allemaal rijp.

Makkelijk was de Pista Ciclabile niet echt: de eerste vijftien kilometer gingen gestaag omhoog, de treintjes zullen het er indertijd ook best moeilijk mee gehad hebben. Pas bij Acuto en Fiuggi konden we lekker gaan dalen.

Vooral de laatste afdaling, naar Ferentino, was fijn. Met een maximum snelheid van 52 km/u. Dat had zonder het verkeer – want we reden alweer op de verkeersweg – nog wel meer kunnen zijn. Maar je moet natuurlijk altijd voorzichtig zijn.