Honden

We beginnen de dag over smalle wegen. Weinig auto’s maar wel steile klimmetjes en afdalingen. En overal waar een huis staat beginnen meerdere honden te blaffen. Tot nu gelukkig wel allemaal achter hekken.

De koffie bij het ontbijt in de agriturismo was koud en slecht. Wij snakken naar goede koffie. Op maandagochtend zijn er weinig bars open. Maar om 12 uur, bij het binnenrijden van Mignano zien we er één. De cappuccino is heerlijk. In de kern van hetzelfde plaatsje stuiten we even verder op een osteria die er ook aanlokkelijk uitziet. Dan maar gelijk lunchen!

Als we na het eten weer verder fietsen volgt meteen een helling van 20%. Dat is niet goed voor de spijsvertering.

Daarna volgen we een stuk de SS6 richting Capua. Dit was vermoedelijk de oude Via Appia. De weg loopt min of meer door het dal en stijgt en daalt maar heel geleidelijk.

Het is een vruchtbaar gebied, met restanten van hele oude bevloeiingssystemen.

Bij Marzanello stuiten we weer eens op een wegblokkade. Een deel van de weg is ingestort, zien we achter het hek. Maar fietsers kunnen daar toch wel langs? Dit keer lukt het ons om langs het hek te klauteren en de blokkade te nemen.

In Pietravairano zien we een mooi ouderwets hotelletje waar we kunnen overnachten en eten.

Eerst nog een biertje bij de bar op de hoek. Daar treffen we de zoveelste hond van de dag. Deze is er wel erg slecht aan toe: mager en onder de vlooien. Maar hij blaft tenminste niet.