Toen we vanochtend onze kamer in Domus Antiqua Residence verlieten, hadden we het gevoel na een winterslaap uit ons hol te komen. Gisteren en eergisteren veel geslapen, gelezen en, in Joos z’n geval, veel geschreven.
Tussen de buien door toch ook wel veel trulli bekeken. Alberobello is een heel bijzondere plaats!
De restanten van het slechte weer trekken westelijk van ons langs, wij kunnen weer fietsen. We hebben drie korte etappes naar ons einddoel Lecce gepland waarvan Alberobello – Ostuni de eerste is.
Op het eerste stuk nog veel trulli, die vaak worden opgeknapt en verbouwd tot luxe B&Bs.
We rijden voornamelijk naar beneden. De sfeer verandert, wordt mediterraner. De oleanders zijn zo goed als uitgebloeid, maar de tijm, rozemarijn en andere kruiden ruik je nog volop.
We slingeren over smalle weggetjes langs ommuurde olijfboomgaarden richting Adriatische zee. Op één van de terrasjes onderweg (we doen er verschillende aan vandaag) spreken we met een Engels stel dat ook in Italië rondfietst. Ze hebben op allerlei plekken in de wereld gefietst: Thailand, Chili, Amerika. Daarbij vergeleken zijn wij toch echt amateurs.
Vroeg op de middag bereiken we Ostuni, een stadje aan de rand van de heuvels van waaruit de Adria goed te zien is.
We vinden er een mooi klein appartementje in het centro storico en eten een heerlijke pizza.
Rienke en Joos fietsen 