De laatste etappe

We verlaten Mesagne zoals we de afgelopen weken al zo vaak een etappeplaats verlaten hebben. Eerst zoeken naar brood en water en dan de stad uit. Maar vandaag is het anders: het is de laatste etappe naar Lecce.

Het landschap is plat en leeg. Geen heuvels en vooral geen mensen. Stervende olijfgaarden, kale akkers, groenbemesting en hier en daar een verlaten huis.

De dorpen waar we doorheen komen bestaan vooral uit lage, gekleurde huisjes met platte daken. Het doet eerder Zuidamerikaans dan Europees aan.

We hebben de wind in de rug en Lecce is minder dan 50 km. Vroeg in de middag rijden we de stad binnen. We trakteren onszelf op een verblijf in Grand Hotel di Lecce. Voor het eerst deze vakantie een kamer met een ligbad. Jammer genoeg lekt het bad en staat de vloer van de badkamer meteen blank.

In de kelder van het hotel waar de fietsen mogen staan verdwijnen de stok en de Chinese toeter, onze talismannen tegen kwade honden, in de afvalbakken.

‘s Avonds op weg naar een restaurant zien we een muurschildering met een ons bekende scène…

2 gedachtes over “De laatste etappe

Plaats een reactie