Net als vroeger zijn de oudere vrouwen hier nog steeds in het zwart gekleed. Zo ook de vrouw van het appartement die ons vanochtend uitzwaait. Zij heeft veel meegemaakt, realiseren we ons.

We beginnen de fietstocht met cappuccino in de winkelstraat van Benkovac. De route naar het noordwesten heeft hetzelfde mooie uitzicht als gisteren. Heel landelijk hier.

In Smilčić slaan we een haak richting kust. Nog steeds geen koffiebar, maar dat geeft niet want het is gemakkelijk fietsen.
In Škabrnja is die koffiebar er wel. Lekker even binnen zitten, want het is niet echt warm. Het valt ons op dat het hele dorp nieuw is, van na 1995.

Een infobord vertelt dat de Četniks van de Servische separatisten hier samen met het „Joegoslavische” (=Servische) leger in 1991 het hele dorp hebben verwoest en 64 mensen hebben vermoord. Škabrnja ligt aan een belangrijke toegangsweg naar Zadar. Pas nadat Milosovic het in 1995 op een akkoordje gooide met Tudjman en z’n handen van de strijd om Zadar aftrok, heroverden de Kroaten het dorp en konden de Kroatische inwoners terugkeren.


De laatste 25 km zijn bergaf naar zee en een mooi stuk langs de kust. Dan door de stadspoort de oude stad in. Morgen blijven we in Zadar om de Romeinse en Venetiaanse overblijfselen in deze stad op ons gemak te bekijken.
