Naar het einde van Pag

De overnachting in een mobile home, met ieder een eigen badkamer, beviel goed.

Nu het tweede deel van Pag. Tot het stadje Pag is het prachtig fietsen over een stille weg en een stukje hoofdweg, maar die is hier vandaag niet druk.

Na Pag volgen we een kleine weg langs de kust. Door een natuurgebied met steeneiken en een mooi uitzicht over de baai.

We gaan op een muurtje bij een groot huis in aanbouw zitten om onze boterhammen op te eten. Dan komt er een vrouw naar buiten die ons in plat Rotterdams aanspreekt. Zij is in Rotterdam geboren, maar ze bouwt nu hier, samen met haar Kroatische vader, een huis. Ze laat ons het huis en het uitzicht vanaf het terras zien. En ze waarschuwt: de weg is verderop alleen met een jeep te rijden. “We komen er wel” zeg ik stoer.

Maar dat valt tegen. Hele stukken zijn niet te fietsen. 5 km voor Novalja komen we gelukkig weer op de hoofdweg. De route uit het boekje duikt opnieuw een gravelpad in. Wij niet!

In het hoogseizoen is Pag een partyeiland en de hoofdweg een racebaan, maar nu is het goed te doen. Het stadje Novalja heeft wel de sfeer van een partytoeristenstad. We drinken er cola en eten veel toast.

Het laatste stuk naar Lun op het uiterste puntje van Pag is heel stil. Een soort duinlandschap, maar dan hoog boven zee. We zijn moe als we in Lun aankomen.

Te moe om een 2000 jaar oude olijfboom te zoeken, die hier ergens moet staan. We vinden een eenvoudig ‘apartman’ bij de haven. De vriendelijke eigenaar vertelt dat de huizen hier opgekocht worden door rijke buitenlanders en dat jonge mensen hier geen woning kunnen vinden.

In Lun is alleen één café en dat heeft helemaal niets te eten. Gelukkig hebben we nog een cup-a-soup en brood.