Montenegro

Omdat we nog genoeg voor de boeg hebben, hebben we de eilanden Pelješac en Mljet overgeslagen en zijn rechtstreeks met de boot naar Dubrovnik gevaren. Na een dagje Dubrovnik vandaag weer verder op de fiets.

Het vertrekpunt is ons apartman in Cavtat, ten zuiden van Dubrovnik (Dubrovnik zelf is veel te druk en te duur om te verblijven). De man van het apartman beveelt ons aan de grote weg te nemen, minder heuvels. Dat is vanuit auto-perspectief misschien waar, maar we doen het toch maar niet. De Magistrale is ook in dit deel van Kroatië erg druk.

De start van de etappe is zwaar. Het is al warm en we komen maar moeilijk omhoog. Boven staat een bordje dat het 12% was. Logisch dat het moeizaam ging…

Na een heerlijke cappuccino gaat het een stuk beter. We rijden door een prachtig groen dal vol cipressen en wijngaarden. Links naast ons de hoge kustbergen. De weg golft licht op en neer, maar is niet moeilijk. En na de hectiek van Dubrovnik e.o. genieten we vooral van de rust.

In Gruda stoppen we voor de tweede keer. Toevallig strijkt ook de man van het apartman uit Cavtat neer op hetzelfde terras. Hij wijst ons erop dat we op deze manier Kotor vandaag niet halen, maar dat hoeft van ons ook niet per se, we hebben de tijd.

Na Gruda volgt een stuk onverhard en twee forse klimmen. Maar uiteindelijk duikt de zee van de baai van Kotor op.

Beneden passeren we een serieuze grensovergang. Toch wel gek als je Joegoslavië van vroeger kent, maar Montenegro is nu een apart land, buiten de EU.

Als we beneden de conglomeratie rond Herceg Novi binnen rijden besluiten we te stoppen en een apartman te zoeken. Het stuk naar Kotor zelf doen we morgen wel.