Tot de Stari Most

Vannacht hebben we voor het eerst niet alleen een laken maar ook een deken over gehad. Slapen op duizend meter hoogte beviel goed. Her ontbijt is bij de overnachting inbegrepen. Wat zullen we nemen? Eens kijken:

Aha, we blijken dit gekozen te hebben:

Als we Njeguši uit rijden moeten we meteen weer klimmen. Opnieuw haarspeldbochten maar gelukkig niet zoveel als gisteren. We volgen de verkeersweg naar Cetinje. Daar zit een tunnel in waar we ons goed op voorbereiden: zonnebrillen af, koplampen én achterlichten aan! Maar de tunnel is niet langer dan 450 meter en heel goed verlicht.

Na de tunnel openen zich mooie vergezichten en mogen we een snelle afdaling maken naar Cetinje.

Cetinje is een voormalige hoofdstad van Montenegro maar lijkt meer op een uitgestrekt dorp, met één hoofdstraat die wel iets stads heeft. Na Cetinje moeten we nog even de verkeersweg op en dan kunnen we naar de weg waar de auteur van het routeboekje zo lyrisch over is: als je nog niet verliefd geworden bent op dit land, zegt hij, dan word je het nu wel.

Hij heeft gelijk. De omgeving en de vergezichten zijn adembenemend (en niet goed in foto’s te vangen, het gaat om het geheel). We dalen van achthonderd naar tweehonderd meter, over een heel oude weg die meestel langs een bergwand slingert. Rechts in de diepte kijk je af en toe op wat daken. De horizon in de verte bestaat uit golvende lijnen van bergsilhouetten achter elkaar, hoe verder weg hoe lichter.

Maar de weg zelf! “Die is weliswaar in slechte staat maar je kunt er prima op fietsen”, zegt het routeboekje. Het wegdek is echter zo slecht dat je al dalend geen snelheid kunt maken, je moet voortdurend in de remmen knijpen. Hoe lang houden de remblokjes dit, vragen we ons af.

En dan komt er toch goed asfalt, waarover we echt kunnen dalen. Om één uur zijn we in Rijeka Crnojevica. Daar zien we hotel S Family Jovicevic dat er leuk uitziet en goedkope kamers heeft. Weet je wat, we blijven hier, we liggen toch redelijk ‘op schema’. Het dorp heeft als toeristische attractie de oude brug, de Stari Most:

Maar vooral de boat trips die je kunt maken over de rivier naar het meer van Shkodër. Er liggen tientallen bootjes voor klaar en elke vreemdeling wordt begroet met “Boat trip?”.

De hotelkamers hebben bijzondere deuren:

Op het bed ligt alleen een sprei, geen lakens. Als we daarnaar vragen moet Google Translate uitkomst brengen. Ze liggen “in the closet”. Eh… O nee, de man trekt een koelkastdeur open. “In the fridge??” Nènè, nu vindt hij het: in the wardrobe