Een lelijke etappe

Vanochtend zijn we langs dezelfde rivier de Osum het stadje Berat uitgereden als we er eergisteren binnenkwamen.

Berat was de omweg waard.

Onze route van vandaag loopt langs de andere kant van de rivier de Osum. Als we de oude Gorica-brug over zijn laten we de drukte van Berat achter ons.

We beginnen met een rustig stuk platteland (hoewel het altijd wel een beetje op en neer gaat en nooit echt plat is).

We passeren een enorme afgraving waar steen gewonnen wordt voor de cementindustrie. De gravelweg en de hitte zorgen ervoor dat het stof in onze neus en oren kruipt. Gelukkig vinden we een goede lunchplek waar we onder donkere schaduw spaghetti eten.

Na de lunch gaat het verder over de drukke SH73, waarbij we nog de mazzel hebben dat het zondag is en er dus weinig vrachtwagens rijden.

De geur van aardolie wordt steeds indringender. Rond Fier ligt het grootste onshore olieveld van Europa.

De buitenlandse bedrijven die hier de boel exploiteren middels fracking (met ondergrondse explosies) richten enorme milieuschade aan. De lokale bevolking voert een moeizame strijd hiertegen, zie bv /https://www.robertonistri.com/contaminated-people-fier-oil-fields/. Albanië toont zich hier op z’n lelijkst.

Tegen 3 uur bereiken we de stad Fier zelf. Fier heeft een modern en strak centrum. We kiezen er een comfortabel hotel en houden het vandaag voor gezien.