Van Vela Luka naar Agios Ioannis

We zijn er! Achthonderd kilometer gefietst. Bijna alles daarvan door Montenegro en Albanië, voorafgegaan door nog een laatste stukje Kroatië (vooral de mooie eerste etappe op het eiland Korčula).

Toen we gisteren aankwamen in Agios Ioannis op Korfoe, deelden we hetzelfde gevoel: jammer dat het voorbij is. Natuurlijk, we zijn moe, het is fijn dat we nu een paar dagen kunnen bijkomen. Maar we zijn ook trots. Dit was een van de uitdagendste fietsreizen die we gemaakt hebben. Veel etappes zouden we – pak weg – tien jaar geleden net zo zwaar gevonden hebben. Heerlijk dat we dit blijkbaar nog kunnen.

Het kleine Montenegro hebben we in vijf etappes doorkruist. Vooral de klim vanaf de baai van Kotor naar Njeguši was indrukwekkend. En ook de twee dagen dat we in het woeste berggebied waren boven het meer van Shkodër.

Albanië hebben we goed leren kennen, zoals dat eigenlijk alleen maar tijdens een fietsreis lukt. Herkende Rienke in Montenegro soms nog wel het oude Joegoslavië uit haar kinderjaren, Albanië was voor ons allebei nieuw en vreemd. Het land staat duidelijk op een keerpunt. Na de barre Hoxha-dictatuur walste het neokapitalisme over het achtergebleven land heen, met als gevolg bizarre tegenstellingen die je overal kunt zien. En de afgelopen jaren is het massatoerisme gekomen, met vooral aan de kust de éénvormigheid die dat met zich mee brengt.

Voor de bergen in het zuiden van Albanië waren we tevoren wel een beetje bang, vooral voor de Llugara-pas. Maar het is allemaal gelukt en het was ook prachtig.

En wat hebben we van Albanië genoten! Zeker ook van de bijzonder aardige mensen. Dit was opnieuw een gedenkwaardige fietsreis. We gaan nog wel even door; we maken nu al plannen voor de volgende.