De Extramadura heet kaal te zijn. Nou, dat is ook zo! Als we Monesterio verlaten zijn er eerst nog wat (steen)eiken maar dan houdt het helemaal op. Hier en daar een boerderijtje met niks eromheen.
In afwachting van de eerste regen sinds maanden branden de boeren bermen en stukken akker af. Daardoor hangt er een bruine laag smog boven de velden.
Niet bepaald een feest om doorheen te fietsen zou je zeggen. Toch heeft het iets heel indrukwekkends. Zoveel kaalheid en leegte.
En dan ineens is er een plaatsje, en daar wonen nog echte mensen ook! In Fuente de Cantor eten we op een prachtig pleintje een vette hap.
Op de TV zien we voortdurend de beelden terug van de manifestatie tegen Catalonië die de Spaanse staat gisteren op touw heeft gezet. Gratis bussen en vliegreizen met lunchpaketten, t-shirts en vlaggetjes, vanuit heel Spanje werden mensen naar Barcelona gebracht om maar aan te tonen dat er ook Catalanen tegen de onafhankelijkheid zijn.
Het laatste stuk naar Zafra is heet. Eén enkele vijgenboom biedt gelukkig donkere schaduw.
Op de Plaza Grande van Zafra vinden we een mooi hotel en genieten we van de koeler wordende avond.
Rienke en Joos fietsen 
Kurkeiken, steeneiken, en nog meer (eiken)bomen zien wij nu ook in het prachtige Andalusië. We hebben net Ronda bezocht en zijn nu op weg naar Servilla.
Respect voor jullie fietstocht in dit prachtigs dore warme bergachtige omgeving. Waar zijn jullie nu?
Groetjes
Judith
Ha Judith! Wij zijn inmiddels in Portugal (rustdag in Évora). Heel veel plezier nog in Sevilla en de rest van Andalusië.