De etappe van Praira de Mira naar Aveiro is kort. Moet ook, want door de wintertijd is het nog een uur eerder donker (we hebben vergeleken bij Spanje nu al twee uur ingeleverd). We volgen een mooi fietspad langs een water net achter de duinen.
De lucht is helder en de omgeving vormt een paradijs voor vogels. Al gauw zien we de eerste bont beschilderde boten die kemerkend zijn voor Aveiro.
Want het is hier één en al water. Het kost dan ook even puzzelen om een route naar de stad te vinden, maar er blijkt parallel aan de snelweg een ventweg over de grote brug te gaan die we als fietsers rustig kunnen nemen.
We kennen Aveiro van een aantal jaren geleden. We vonden toen dat we er terug moesten komen. Wat opvalt is dat er zelfs om deze tijd van het jaar heel veel toeristen lopen, vooral langs de kades met kleurrijke boten.
De eigenaar van het hostel waar we onderdak vinden, een prachtig oud huis in het centrum van de oude stad, bevestigt dat het toerisme de laatste drie jaar enorm is toegenomen.
Ze zijn er ook op voorbereid: op een terrasje krijgen we zelfs een code mee voor de WC en de grote rondvaartboten sjezen met flinke snelheid door de grachtjes.
Toch is een rustdag in Aveiro, zoals we die vandaag gehouden hebben, een aangename bezigheid. Rondwandelen in het visserskwartier. Fado luisteren op een pleintje.
Lezen. En eten in een leuke pizzeria met placemats waarop de tekst van Imagine van John Lennon.
Rienke en Joos fietsen 
Prachtige plaatjes, het water met de kleurrijke vissersbootjes. Aveiro, een rustdag meer dan waard, lijkt me.
En dan nog Fado en de Portugese sfeer is compleet.
Ik ga zo dadelijk Fado luisteren via mijn ‘oortje’ van mijn laptop. Een frisse witte wijn erbij en waan me dan even in dat prachtige land.
Goede tocht verder