Porto bereikt

Onze voorlaatste etappe komt nauwelijks op gang. We moeten een breed water zonder brug over; de veerboot is nét weg. De volgende komt anderhalf uur later en dat is een kleintje. “Sorry, no bicycles…” Ja, van hemzelf zou het wel mogen maar: “Company rules.” Dit zou in Italië toch anders gaan, mompelen wij. Na nog drie kwartier wachten kunnen we eindelijk naar de overkant. Met € 0,25 bejaardenkorting, yesss!

Wat dan volgt, is een van de mooiste trajecten van de hele reis: langs de binnenzee Ria de Aveiro. Hier zien we dat de toeristenboten van Aveiro wel degelijk nog als vissersboot in gebruik zijn.

In Furadouro zijn we ongeveer halverwege Aveiro – Porto. Hier overnachten we. Het is 31 oktober, Haloween, en voor de kinderen hier is dat een soort carnaval. Als ik aan de begeleidster van een groepje vraag of ik een foto mag maken, jut zij de kinderen op mij maar eens goed bang te maken. Ik druk af en vlucht dan angstig weg, tot groot vermaak van de hele groep.

Wij zien onze laatste zonsondergang aan de oceaan in Furadouro. Voor het eerst verdwijnt de zon in banken voordat hij de einder raakt en hangt de lucht vol slierten inkomende bewolking.

En dan de laatste etappe, naar Porto! De zon laat zich nauwelijks zien, het is een graad of achttien. Ongekend; wel lekker om te fietsen. We volgen alsmaar de kust en rijden al een uur of twee door steeds dichtere bebouwing (groot verschil tussen verarmde vroegere dorpen en villawijken) als we ineens aan de zuidoever van de Douro staan.

Die zuidoever volgen we naar het oosten en zo komen we vanzelf bij de brug van Eiffel, de Ponte Louis I. Aan de overzijde verklaren we onze fietsreis beëindigd.

Door de immense hoeveelheid toeristen aan de Cais da Ribeira heen banen we ons een weg richting B&B, dat gelukkig in de wijk Foz do Douro ligt, bij de oceaan. Kunnen we morgen tóch nog even naar de oceaankust – als het tenminste niet te hard regent. Want eindelijk wordt er nu veel regen voorspeld. De regen heeft gewacht tot wij Porto bereikt hebben.