Kalavrita (2)

Καλάβρυτα ligt hoog in de bergen, omringd door zowat het mooiste natuurschoon dat de Peloponnesos te bieden heeft.

Maar het dorp is vooral bekend van de slachting die hier in 1943 plaatsvond: zie vorige blogpost. Op onze rustdag komen we hier meer over te weten.

Najaar 1943 was Griekenland grotendeels in handen van het Griekse verzet; de Duitse bezetters controleerden alleen de belangrijkste steden en verbindingswegen. Een grote concentratie van verzetsgroepen bevond zich in de bergen rond Kalavrita. Duitse militaire colonnes, op weg van Joegoslavië naar de het zuiden van Griekenland (waar de bezetters een geallieerde invasie verwachtten), waren in de buurt van Kalavrita aangevallen en deels vernietigd. December 1943 begonnen de Duitsers met een grote militaire actie om het verzet te verzwakken. Daarvan maakte ook het plan deel uit om dorpen die veel verzetsstrijders leverden te “straffen”.

Op 13 december werden alle mannen en jongens boven dertien jaar van Kalavrita bijeengedreven en met mitrailleurvuur afgeslacht. Het waren er ruim 700; slechts 13 overleefden. Intussen waren de vrouwen en kinderen opgesloten in de school, die in brand gestoken werd. De meesten wisten echter bijtijds uit te breken en te vluchten.

Het museum brengt dit alles in beeld met foto’s, documenten en voorwerpen zoals schamele bezittingen van de geëxecuteerden. Onze rustdag hier stond grotendeels in het teken van een bezoek aan dit museum.

Vandaag hebben we de bergen verlaten met een laatste indrukwekkende klim en daarna een lange afdaling naar de kust. Sommige stukken waren pittig maar Rienkes gehavende achterwiel heeft zich goed gehouden. Aan de kust willen we nog een paar dagen op een camping gaan staan en dan: naar Patras waar donderdag onze boot naar Venetië vertrekt!