Klimaatverandering

Donderdagochtend stappen we dan eindelijk op de fiets, na een hartelijk afscheid van Ana, die ons samen met haar man Tony, goed geholpen heeft de afgelopen dagen.

We rijden Palermo uit naar het westen over de drukke Via Roma. Best groot die stad, concluderen we als we na een uur nog steeds tussen de bebouwing en het razende verkeer fietsen. Er zijn veel auto’s, scooters en vrachtwagens, maar die zijn over het algemeen heel vriendelijk. Men respecteert ons als een vreemd soort medeweggebruiker waar je maar beter met een boog omheen kunt rijden.

Het is al vroeg erg warm. Nog voor we de stad uit zijn, zitten we alweer onder de parasol van een bar met een cappuccino. Eenmaal Palermo uit slingert de weg met prachtige uitzichten langs de kust. Blusvliegtuigen zijn bezig branden tegen de helling te blussen.

Dat is vreemd. Het was hier toch tot eind mei koud en nat? Later horen we van Alessandra uit Rome, met wie we in een agriturismo kennis maken, dat ze hier inderdaad tot voor kort de kachel nog aan hadden maar dat nu in één klap de temperatuur geëxplodeerd is tot waarden die normaal in juni niet voorkomen: klimaatverandering. Alessandra maakt zich zorgen.

We vinden vroeg op de middag een heerlijk B&B in Terrasini. Als de was op het balkon hangt zijn we moe. Nog geen 50 km gefietst. Moeten we nog op gang komen? Maar dan zien we op de weerapp dat het 37 graden was.

Ook de volgende dag, vrijdag, hebben we last van de hitte.

En van de Siciliaanse wegen: we proberen kleine weggetjes, maar die lopen dood of eindigen bij een hek.

Dan toch maar een stuk Strada Statale. De SS113. We fietsen door tot Castellammare del Golfo, waar we voor het eerst onze tent opzetten. Het zwemmen in zee brengt verkoeling, maar we vragen ons wel af of deze hitte onze plannen niet gaat dwarsbomen.