Roads with a view

In de film A room with a view heeft de hotelkamer in Florence uitzicht op de Arno. Aan de kust is het altijd ‘sea sight’, al is er maar een blauw streepje in de verte te zien. Wij houden het meest van roads with a view: wegen waar veel te zien is, soms als vergezicht, soms dichtbij. Op Sicilië, zo hebben we ontdekt, zijn dat vooral de SP-wegen, de strade provinciale. Ze worden gemeden door het verkeer omdat ze slecht onderhouden worden en er vaak een betere weg in de buurt loopt. Het zijn de oude verbindingswegen; ze volgen de glooiingen van het terrein en gaan van dorp naar dorp.

Bij onze ‘grote doorsteek’ van Castellamare naar Sciacca, op 15, 16 en 18 juni, hebben we vooral deze wegen gevolgd. Door het hart van West-Sicilië. Je moet natuurlijk uitkijken voor scheuren en gaten, vooral bij het dalen. Soms is een deel van de weg afgesloten, bijvoorbeeld als gevolg van aardbevingsschade. Met de fiets kom je er dan meestal toch wel door.

Soms moet er ook stevig geklommen worden. Met deze hitte (nog altijd tussen 30 en 35 graden) ben ik daar veel slechter in dan Rienke. Ik was dan ook heel blij toen bleek dat de SP25, die Rienke uitgezocht had om van Salemi naar Mazala aan de kust te komen, een bijna constant dalende weg was. Ook nog met de wind in de rug. Hij voerde ons door nauwelijks bewoond gebied. De schaarse grote boerderijen waren bijna allemaal ruïnes.

Vanaf Mazala hebben we eerst de kust gevolgd. Veel ‘sea sight’, best mooi – maar wel een heel andere sfeer dan het binnenland. Alles op strandtoerisme gericht, dat is duidelijk de enige bron van inkomsten hier. Rotzooi overal. Vaak brandlucht; ook plastic wordt hier verbrand. En er is heel veel plastic. Je krijgt je drankje ook vaak in een plastic beker.

Na een rustdag op een strand camping zijn we naar de prachtige kustplaats Sciacca gereden, door het binnenland. Grotendeels over de misschien wel mooiste SP-weg tot nu toe: de SP79. Door oud cultuurlandschap. Van de feodale landgoederen is vaak alleen nog maar een vervallen toegangspoort te zien.

We fietsten over asfalt maar afgezien daarvan meenden we het land niet zo heel anders te zien dan in de tijd waarin Il Gattopardo speelt. Minder stof in elk geval – maar zeker zo heet. En onbarmhartig mooi.