Van Licata tot een stuk voorbij Gela is er geen fatsoenlijke fietsroute te vinden. De SS115 is de enige optie voor al het verkeer. En dan passen er geen reisfietsers meer bij. We besluiten een stukje de trein te nemen. Maar als we op zaterdagmiddag in Licata aankomen ontdekken we dat er op zondag geen treinen rijden. Dan maar een dagje Licata.
Licata heeft een oude, vervallen binnenstad. De mensen hebben het niet breed en er komen niet vaak toeristen. Wij bezoeken het (moderne) Ospedale om Joos z’n hechtingen te laten verwijderen. Chirurgia plastica in Palermo blijkt goed werk geleverd te hebben, want de wond ziet er keurig uit en ‘s avonds doet Joos al weer vrolijk mee met locale volksmusici.
De trein naar Ragusa gaat twee keer per dag; 6 uur ‘s ochtends is ons te vroeg dus nemen we die van 6 uur ‘s middags. Op de overzichtelijke dienstregeling staat duidelijk dat er fietsen mee mogen, maar als de trein het stationnetje binnen komt tuffen blijkt het een heel klein oud treintje te zijn, diep uit de vorige eeuw. Nee, hier kunnen echt geen fietsen in zegt de conducteur. Afijn, uiteindelijk mogen we toch mee en bereiken we Ragusa!
Na een uitstekende overnachting in een B&B eerst op zoek naar een fietsenmaker want Joos z’n kabel naar de voorderailleur is bijna door. We vinden snel een uitstekende fietsenmaker, die er binnen tien minuten een nieuwe kabel in zet.
De route van Ragusa naar de kust gaat naar beneden, we leggen de 20 km binnen drie kwartier af en hebben totaal geen last van de hitte. Dan volgt een mooi traject langs de kust. We stoppen uiteindelijk bij de rustige natuurcamping La Vita Vera op het schiereilandje Punta Religiosa.
Rienke en Joos fietsen 
Leuk om jullie blog te lezen!