Naar Knock

Knock? Ja, wij hadden er ook nog nooit van gehoord. Het ligt tegenover Delfzijl aan de Duitse kant van het water. Er is een camping en daar gaat voor ons gevoel de fietsreis Noordzee – Oostzee pas echt beginnen. Het voorafgaande is de aanloop. Die ging eerst door nog meer Friesland en vervolgens een stukje Drenthe. En meteen een heel andere sfeer dan Friesland. Als je fietst, zie je dat aan allerlei details.

Door Peize waar we goede vrienden opzochten en twee uurtjes doorbrachten in hun prachtige bloementuin. Verder door de Onlanden, waar je kunt zien hoe uit voormalig boerenland mooie natuur kan ontstaan. Naar de stad Groningen: in het huis van Rienkes zus gingen we ons voorbereiden op de échte reis. Een rustdagje. Goed gekozen want het regende de hele dag .

Woensdag langs het kanaal naar Delfzijl, nog steeds in de stromende regen. Telkens schuilen: in bushokjes, onder bomen, in een fietsenstalling bij een landwinkel maar we worden steeds natter. Rienke heeft overschoenen, ik laat het maar gebeuren (met als gevolg dat ik de rest van de dag natte voeten houd).

In de serre van Hotel Boegschroef wachten we op de boot naar Emden. De overtocht duurt ruim een uur. Bitte Mundmaske!

De stad zelf laten we rechts liggen: langs de kust zoeken we ons een weg naar Knock. Eerst over uitgestrekte industrieterreinen waar we moeten omkeren omdat de wegen toch geen doorgaande blijken te zijn. Dan door stil en open boerenland tot dichtbij de zeedijk. De camping is een rustige familiecamping. Mundmaske bitte! En we krijgen een rol toiletpapier. Er is hier totaal geen internetontvangst – wel bijzonder, denken we, maar we zullen het de komende dagen vaker meemaken.