Ostseeküsten-Radweg

Toen we gisterochtend wakker werden joegen de wolken in een razend tempo boven ons hoofd voorbij: harde wind. We ontbijten in het strandcafé van de camping, lekker achter glas.

We volgen de route langs de Oostzee zoals beschreven in het Bikelineboekje Ostseeküsten-Radweg 1, in ieder geval tot Lübeck.

Het fietsen is duidelijk anders dan langs de Noordzee of door het binnenland. Steile korte klimmetjes en prachtige uitzichten over het golvende land en de zee. Heel mooi. Het klimmen waar ik anders altijd zo’n fan van ben, valt me nu niet mee. We zijn al bijna drie weken onderweg en toch kost het me moeite. Misschien omdat we tot nu toe praktisch alleen vlak hebben gefietst.

Het boekje raadt af en toe een omweg aan omdat de weg te slecht of zanderig zou zijn, maar dat is overdreven: de onverharde wegen zijn goed te fietsen.

De oude boerenwoonhuizen hebben hier rieten daken die op een vernuftige wijze worden afgewerkt met houten kruizen. Bij café Fähre drinken we goede koffie en besluiten niet helemaal tot Kappeln door te fietsen. De 80 km van gisteren zitten ons duidelijk nog in de benen.

We stoppen bij een camping aan zee bij Hasselberg. Een echte volkscamping met ouderwetse caravans van Eiffelland, Tabbert en Frankia. De camping wordt gerund door een man van zeker 2,20m lang. Als hij voor ons uit fietst om een plekje te wijzen lijkt Joos een ukkie op een kinderfietsje.

De pizzeria bij de camping zit de hele avond vol, dus moeten we op de fiets naar het restaurant de Deichkrug op de volgende camping. Dat blijkt een Griek te zijn. De man klaagt dat hij te hard moet werken en dat reserveren te ingewikkeld is, dus ga maar zitten. Het eten is heerlijk!

Vannacht heeft het flink geregend , maar door de harde wind droogt de tent toch helemaal op. Als ik in de campingwinkel broodjes voor het ontbijt ga halen en bij de ingang ontdek dat ik m’n mondkapje vergeten ben, kom ik beslist niet binnen. In alle openbare ruimtes moet je een mondkapje op, en daar wordt streng de hand aan gehouden.

Het wordt een dag van vaak stoppen: regenkleding aan en en uit. Om 12 uur zijn we eindelijk in Kappeln, een mooi havenstadje aan de Schlei. We fietsen de brug over en dan terug naar de kust. Daar blijken vervolgens twee kustcampings bij Damp helemaal vol te zijn, zelfs voor een trekkerstentje is geen plaats meer!

De derde camping bij Waabs heeft wel plek. We hebben zelfs een hele Wiese voor ons zelf. Hier houden we morgen rustdag.