De gastheer van Abbey Court B&B heeft ervoor gezorgd dat onze regenkleding weer helemaal droog is. Na een goed ontbijt vertrekken we. De regenkleding hoeft niet aan.
In Kenmare kopen we op het marktje sodabread, gebakken met Guinness, en dan op pad. Eerst langs de noordkust van de Kenmare Bay. Dan een slingerende weg omhoog. Niet moeilijk. Naarmate we hoger komen wordt het landschap woester en krijgen we een mooi uitzicht over de bay. De bergen waar we overheen moeten komen dichterbij.
Voor we aan de echte klim beginnen eerst lunchen in de Blackwater Tavern. Een kroeg, postkantoor, tankstation en winkel ineen. In jaren ‘50 outfit. Het kroeggedeelte is nog dicht “but I can open it for you” We krijgen heerlijke sandwiches.
De Ballaghbeama-pas kent een lange aanloop, in de verte verdwijnt de weg min of meer de lucht in, langs steile rotsformaties. Als we dichterbij komen blijkt met name het laatste stuk van de pas net zo moeilijk als het eruit ziet. Gemiddeld 12 procent zegt het boekje. In de praktijk een afwisseling van vlak en echt heel steil. We moeten verschillende keren afstappen en ik begin aan mezelf te twijfelen. Maar we halen de top.
De planning was om door te fietsen naar Killarney, maar als we na de afdaling op een prachtig hostel voor wandelaars en fietsers stuiten, de Climber’s Inn, besluiten we daar te blijven. Killarney komt morgen wel!
Rienke en Joos fietsen 
Hoi Rienke en Joost,
Wat een avonturen weer in dit prachtige land. Jullie hebben iig geen bloedhitte 😄 Knap hoor hoor jullie dit doen. Dank voor het delen, en ik volg jullie verder op jullie mooie weg.
Groetjes, Judith
PS hoe gaat t met je vinger, Rienke?
Ha Judith, leuk van je te horen. M’n vinger is al bijna weer heel en het fietsen gaat ook steeds beter. Hopelijk gaat het jou ook goed.
Hartelijke groet Rienke