Nat, natter, natst

Als we wakker worden regent het nog steeds. En niet zo’n beetje. Samen met een ander (Nederlands) fietsstel kijken we mismoedig vanuit de camping-keuken naar buiten. Zij hebben geen zin om hier de hele dag te hangen. Wij ook niet. Dus we gaan op pad.

Maar het valt niet mee. De hele weg tot Tralee blijft het regenen, zeg maar stortregenen. Vroeg op de middag komen we doornat aan in Tralee, een streekcentrum. In de eerste de beste kroeg vluchten we naar binnen. Joos krijgt een lapje aangeboden om z’n bril schoon te vegen. We eten wat, maar worden niet warm.

Gelukkig zijn hier veel B&Bs. We vinden een geschikte niet al te ver van het centrum. Daar komen we bij.

Een gedachte over “Nat, natter, natst

Geef een reactie op marleenlenssen Reactie annuleren