The Wild Atlantic

Lahinch is ‘surfer’s paradise’, vooral omdat het er altijd flink waait. Vannacht staat er een buitengewoon harde wind. Terwijl Rienke in diepe slaap verzonken is, schrik ik telkens wakker als de tent heen en weer geslagen wordt. Tussen drie en vier uur is de wind zó aangetrokken dat ik geen vertrouwen meer heb in de scheerlijnen en de harinkjes. Dit kan ons de tent gaan kosten.

Rienke is nu ook meteen klaarwakker. We stoppen snel alles in de fietstassen en gaan dan in de striemende regen de tent proberen af te breken. Telkens als we een deel los hebben, houden we dat op de grond door er tassen op te gooien. Deze methode heeft succes. We rennen tenslotte naar een klein campingkeukentje, gooien daar alles naar binnen en duiken dan zelf in elkaar op onze stoeltjes. De wind giert om het gebouwtje, de regen ratelt op het golfplaten dak maar we zitten hier droog. En de tent is gered.

Het campingwinkeltje gaat pas om negen uur open. Wij proberen het in onze schuilplaats niet té koud te krijgen. Op de toiletten hebben ze hier van die jetblazers; als je half ondersteboven gaat hangen, kun je er ook je voeten, sokken en sandalen mee drogen. Dat scheelt een stuk. En we trekken droge kleren over elkaar aan. Als er eindelijk een jongen verschijnt die het winkeltje opent, kunnen we koffie drinken en er een vers afgebakken croissant bij eten. Intussen hebben we een kamer geboekt in het Atlantic hotel hier in Lahinch. Morgen dan maar naar Ennis, dat is niet zover en vandaar kun je met de trein naar Dublin. Galway lijkt met dit weer buiten bereik, dat is nog honderd kilometer.

Het Atlantic is geweldig. Een oud hotel midden in het plaatsje. Als we om half elf druipend bij de receptie staan, blijkt dat we meteen al naar de kamer kunnen. Die heeft een ligbad. De tent mag drogen in een hok waar een oude ketel of boiler staat te loeien. In de loop van de middag keert ons optimisme terug. Het lukt ons om een B&B te boeken in Carran, bijna halverwege hier en Galway, in het woeste gebied The Burren. Hoe nat we morgen ook worden, daar drogen we wel weer op. Galway lijkt tóch bereikbaar.