Ten zuiden van de Duero zien we steeds meer moorse resten. Vandaag reden we van El Burgo de Osma naar het dorpje Barahona. In El Burgo staat, op de heuvel waar het Keltische Uxama lag, nog een atalaya: een moorse wachttoren.
Als we El Burgo achter ons gelaten hebben, zien we al van kilometers afstand de enorme burcht van Gormaz, de grootste van Spanje, op een tafelberg. Moors, tiende eeuw.
(We denken dat de burcht bij El Burgo de Osma, die we gisteren bezocht hebben, van oorsprong ook moors was maar dat zoek we nog wel een keer uit)
Lunch op de mooie Plaza Major van het stadje Berlanga de Ouero:
en met de wind in de rug naar het volgende dorp, Caltojar, waar we plotseling bekende kunst zien: Picasso! De street art kunstenaar Sebas uit Burgos, intussen wereldberoemd, heeft hier over wel honderd meter een hommage aan de grote meester op de muren gezet. Dit maakt het voor ons weer bijna goed dat de Picasso-afdeling in Guggenheim Bilbao gesloten was!
En ook wat eigen werk:
En dan Rello. Een compleet dorp binnen de muren van weer zo’n enorme burcht op een hoge rots. Adembenemend maar onbekend; er is niet eens een bar. We hebben het dorpje rond gefietst langs de binnenzijde van de muren en niemand gezien.
Atalaya’s zijn er meer dan je op het eerste gezicht denkt; ze stonden op hoge punten met een kilometer of vijf ertussen. Vaak zie je alleen het onderste deel nog maar soms staat er nog wel meer:
Los van de moorse resten en Picasso was het vandaag een soepele etappe, meestal wind in de rug en geen erg zware hellingen. Wel weer te warm voor mij in de loop van de middag; Rienke kan daar beter tegen dan ik.
Rienke en Joos fietsen 
Mooi daar!
Na de Romeinse tijd ontstonden er veel heuvelforten in dit oorspronkelijk Keltisch gebied. De Moren zagen de defensieve mogelijkheden daarvan en bouwden toen ook de antalyas