Méér klimmen en dalen vandaag: meteen al vanuit het hooggelegen oude Medinaceli naar de nieuwe stad beneden en dan een heel langgerekte klim naar een hoogvlakte.



Net als gisteren zijn we ook vandaag erg in trek bij de vliegen. Bij elke pauze storten ze zich op je. Ze gaan direct naar je ogen, mond en neusgaten. Als je snel kunt fietsen heb je er geen last van maar bij een beklimming, als je nauwelijks rijwind maakt, zijn ze er meteen weer.
Foto’s van die vliegen maken lukt niet als je ze met een hand weg moet slaan en de andere hand aan het stuur moet houden. Maar een andere plaag kan wel op de foto: de motoren! Het is vandaag zaterdag en dit traject is blijkbaar bekend bij de motorrijder. Honderden en honderden, meestal in groepjes. Ze domineren deze hele, verder doodstille hoogvlakte.


Telkens verschijnt er weer een nieuwe helling maar tenslotte bereiken we het hoogste punt van vandaag, 1365 meter. Tevens de waterscheiding Atlantische oceaan – Middellandse zee.

Hierna een stevige afdaling naar Maranchon, een onaanzienlijk dorpje waar we een kamer weten te vinden in een casa rural. We moeten hier wel overnachten: naar Molina de Aragon is het nog zo’n zestig km en daarbij moet behoorlijk geklommen worden. Dat kan er vandaag niet meer bij.
Het lijkt wel de Vuelta met al dat geklim !!
Het lijkt wel de Giro / Tour / Vuelta met al dat geklim. 3 bladen voor minimaal?
Zeker Marcel. Achter heel wat meer, ik tel ze straks wel als we weer buiten zijn want we zitten nu koffie te drinken in een bar. Onderweg naar Albarracin.