Prayo de los Judios

Over de zogenaamde ‘idealisering’ van Al-Andalus is de afgelopen twintig, dertig jaar door historici veel geschreven. Sommigen spreken van een unieke multiculturele samenleving, anderen betwijfelen dat. Eén aspect van dat multiculturele karakter was in ieder geval de positie van de joden.

Al-Andalus kende talrijke joodse gemeenschappen. In Toledo bijvoorbeeld waren er minstens veertien synagogen. Tijdens de reconquista, die grofweg tussen het jaar 1000 en 1492 plaatsvond, werden de joodse gemeenschappen al snel het mikpunt van de christelijke veroveraars. De bevolking werd verdreven of bekeerde zich in schijn maar bleef de joodse riten trouw. De Inquisitie joeg intensief op deze zogenaamde bekeerlingen.

Vandaag, tijdens onze rustdag in Molina de Aragon, hebben we gezocht naar resten van de Prayo de los Judios, de joodse wijk. Die lag aan de voet van de grote burcht, bij de stadsmuren. Van die muren is nog wel wat over, al is er een enorme bres in geslagen bij de aanleg van de N-211:

Onder aan de verhoogd aangelegde weg ligt nog deze stadspoort, de Ahogalobos-poort:

Hier lag de Prayo de los Judios, het joodse stadsdeel. Er verwijzen alleen nog wat bordjes naar:

Maar dit moet de hoofdstraat geweest zijn: de Calle de Arriba.

Volgens het bordje aan het begin hoorde deze straat bij de joodse wijk maar elders wordt vermeld dat die wijk geheel buiten de stadsmuren lag. Vlak naast de N-211 zijn recent resten van de synagoge opgegraven.

Hoe het de bewoners van de Prayo de los Judios vergaan is weten we niet maar de christenen zullen hier niet anders opgetreden hebben dan in andere veroverde delen van Al-Andalus.