Mountainbiken

Als we om 9 uur vertrekken is het nog rustig in Teruel. Eerst over een stuk grote weg de stad uit en dan begint het gravel van één van de eerste Via Verdes van Spanje. Een traject van een oude spoorlijn uit een steenkoolgebied naar de kust.

We wisten dat deze Via Verde richting Valencia half verhard was, maar zo slecht… Gelukkig blijkt dit slechte deel de aanlooproute naar de Via Verde te zijn. Als we eenmaal op de echte via zitten is het wegdek een stuk beter. Maar het blijft min of meer mountainbiken.

Af en toe een tunneltje (sommige con luz, andere sin luz) en in ieder geval weinig of geen hellingen. Gemiddeld genomen gaan we richting Valencia naar beneden en als we een beetje gewend zijn gaat het eigenlijk best wel. Bovendien zien we pal naast de route in the middle of nowhere een culinair restaurant waar we heerlijk lunchen.

Onderweg zijn er nauwelijks andere fietsers. Wel een leuke ontmoeting met een Vlaming die op een wonderlijke zelfgemaakte ligfiets met een dak van zonnepanelen heel Europa doorkart. Hij vindt het nogal ambetant dat hij zoveel bekijks trekt.

We stoppen even voorbij Albentosa. Het hotel dat we besproken hebben ligt min of meer aan de snelweg. Onze kamer kijkt uit op een grote parkeerplaats, maar binnen is het best gezellig. En er zijn meer fietsers. We raken er aan de praat met Robert uit Virginia. Hij heeft zo’n beetje overal al gefietst en hij vindt het nadeel van Europa dat je er zo ongeveer achter iedere struik een koffietent of een hotel hebt. Weinig avontuurlijk.