Vandaag hebben we geprobeerd om veilig de Schotse westkust te bereiken, dichtbij de ferry naar Belfast. En dat is gelukt. Is dat bijzonder? Een beetje wel, want dé verbinding van Newton Stewart met de kust is de A75. Dat is een drukke tweebaans snelweg met heel veel vrachtverkeer. Als twee vrachtauto’s elkaar passeren is er aan de kant helemaal geen ruimte meer. Je kunt er gewoon niet fietsen (wat we wel even geprobeerd hebben). Is er een alternatief? Alleen als je allerlei kleine weggetjes aan elkaar knoopt. Gelukkig ontdekten we op een bepaald moment de fietsroute NCN73:
Dit heeft deze etappe twintig kilometer langer gemaakt maar het was de moeite waard. We hebben door erg verlaten delen van Galloway gefietst. Af en toe nog koeien. Deze hadden de mooiste natuurwei die je je kunt voorstellen:
En deze fraaie Galloway-runderen, zwart met een brede witte band om het middel, hadden een eeuwenoude ruïne om doorheen te banjeren:
Soms een mooi Loch.
Zo bereikten we uiteindelijk de kust maar wel veel zuidelijker dan waar de ferry naar Belfast vertrekt.
De NCN73 bracht ons in Stranrear, dicht bij de ferry. Om de gevaarlijke A75 te ontwijken waren er soms wel vreemde omwegen. Hier worden we door de ‘brambles and nettles” gestuurd:
Maar ’s avonds zitten we dan in The North West Castle hotel; in 1820 gebouwd als (enorm) woonhuis voor de steenrijke poolreiziger John Ross. Veel van het oorspronkelijke huis en interieur is bewaard gebleven.
Rienke en Joos fietsen 
prachtig daar!
bijzondere route; van brandnetels naar een palazzo… werkt goed trouwens, die go pro!