Gebeten

Benevento was een mijlpaal voor ons: van daaruit willen we de Appenijnen oversteken, in een een dag of drie hopen we. We hebben Benevento inderdaad bereikt maar helemaal probleemloos is dat niet verlopen.

De afgelopen twee etappes waren makkelijk, grotendeels door vlak landbouwgebied. Eén keer forse buien maar die vielen ’s nachts, toen we in Telese Terme lagen te slapen (in een groot appartement voor de prijs van een hotelkamer)

Een kilometer of vijftien vóór Benevento moest er ineens weer geklommen worden, bij het dorp Ponte. Tijdens een steil klimmetje volgde een confrontatie met drie honden. We konden in de klim geen vaart maken en gingen ervan uit dat ze alleen maar dreigden. Toen hoorde ik Rienke achter me schreeuwen: ze werd gebeten. De honden trokken zich daarna meteen terug. Rienke had flinke bijtwonden in haar rechterkuit. We hebben ze zo goed en zo kwaad als het ging ontsmet en bepleisterd:

Daarna vlug naar Benevento, naar een apotheek. Meteen doorgestuurd naar de Pronto Soccorso, de eerste hulp. Daar werden de wonden verzorgd en een tetanusprik gezet.

Intussen verscheen Marco, de eigenaar van ons gereserveerde B&B die we hadden geappt dat het wat later zou worden – en waarom. Hij was meteen in z’n auto gesprongen om te kijken bij welke van de twee Peonto Soccorso’s (want Benevento heeft twee ziekenhuizen) hij twee bepakte fietsen zag staan. Heel aardige man die ook vandaag nog een paar keer appte: “How is the lady?”

Vandaag een geplande rustdag. In een mooi B&B (pas klaar, we zijn de eerste gasten). Vlakbij het imposante Romeinse theater:

Een goede lavanderia gevonden: er moest weer veel gewassen worden. En een onverwacht aardig klein museum over Benevento in de tijd van de Longobarden; de stad was de hoofdstad van het grote Zuid-Longobardische rijk. Rondgelopen in nu ondergrondse ruimten op het straatniveau van duizend jaar geleden.

Natuurlijk ook de triomfboog van Trajanus, het tweede pronkstuk van de stad. Gebouwd ter gelegenheid van de voltooiing van de weg van Beneventum naar Brindisium, de weg die we nu ook Via Appia noemen maar die toen Via Trajana gedoopt is.

En na lang vergeefs zoeken naar pepperspray werden we verwezen naar een Chinese winkel. Dit zou honden ook afschrikken. Zit nu op Rienkes fiets gemonteerd. Het geluid is inderdaad vreselijk.