Grebaštica heeft een winkeltje, een pizzeria en een bar. Allemaal aan de baai. We hebben ons er gisteren prima vermaakt: lezen, zwemmen, schrijven en de was doen.
s Avonds, bij het eten op het terras van de pizzeria, zagen we wolken naderen. Het weer gaat veranderen.
En toen we vanochtend vertrokken regende het inderdaad licht. Eens kijken hoe ver we komen, want regen geeft niet, maar onweer op de hoogvlakte naar Benkovac, dat liever niet.
Tot Šibenik moeten we telkens een stukje over de Magistrale (kustweg). Geen pretje, want veel te druk en zowel de auto’s als de vrachtwagens rijden hard!
In Šibenik is het lunchtijd: we eten wat en drinken koffie. Het is inmiddels droog en hoewel het hard waait willen we nu toch nog een stuk verder fietsen.
Even voorbij Šibenik moeten we de hoge brug over de Krka over. „PAS OP bij harde wind” schrijft Erik van de Boom in z’n boekje over de Balkanroute. Die wind zijn we niet bang voor, die heb je bij ons op de van Eesterenlaan ook. Maar er is echt geen ruimte voor fietsers op de drukke brug. Gelukkig kunnen we lopen op een betonstrookje tussen de vangrail en het hek van de brug.
Dan volgt een schitterend stuk langs het water naar Zaton. Geen ander verkeer want diverse borden waarschuwen dat de weg is afgesloten wegens werkzaamheden.
Maar gelukkig krijgen wij het fiat van de wegwerkers en kunnen we de verschillende barrières met de fiets gemakkelijk nemen.
Vroeg op de middag zijn we in Zaton, een klein vissersdorpje aan het eind van de fjord met een hotel. Te mooi om niet te blijven. Het hotel is van een familie uit Luik en is net geopend. Hier kunnen we comfortabel het weer van morgen afwachten.
Rienke en Joos fietsen 