Een van de kortste etappes die we ooit gefietst hebben: vijftien km op Rab en vijf km op Krk. Maar wel met een van de ergste hellingen ooit. Als we ’s morgens de stad Rab uit moeten zien te komen, kan dat alleen met een nogal idioot steile klim. Van fietsen is geen sprake; het wordt lopen, voetje voor voetje, en de fiets mee sleuren. Eenmaal boven worden we wel beloond met prachtige vergezichten over zee.
Dan is het nog maar een paar kilometer naar Lopar, waar de veerboot klaar ligt. Die vaart vanmiddag nog, dat is fijn, dan halen we vandaag ons volgende eiland nog: Krk! Het is dit keer een flinke boot, die ook auto’s meeneemt. Allemaal Duitsers.
Als we op Krk aankomen is het intussen half zes, we moeten hier maar een onderkomen zoeken. De dichtstbijzijnde dorpen liggen vijf km landinwaarts en daarvoor moeten we nog eens stevig klimmen. Nu kunnen we wel op de fiets blijven. In het dorp Skrpč̣ići (skurpsjietsie, heel makkelijk toch) vinden we een goed ‘apartman’ en een prima pizzeria.
Rienke en Joos fietsen 
Rienke en Joos, ik bewonder jullie conditie en doorzettingsvermogen. Mooie foto’s, fraaie natuur!
groeten, Jos en Marja