De baai van Kotor

De baai van Kotor bestaat uit twee binnenzeeën, met elkaar verbonden door een engte. De eerste binnenzee is de grootste. De stad Kotor ligt aan de zuidpunt van de tweede. Kotor bestaat al sinds de oudheid. In de Venetiaanse tijd (14de tot 18de eeuw) was het een belangrijk steunpunt. De muren en vestingwerken, het stratenplan en veel gebouwen getuigen daar nog van.

Vanuit Kotor beginnen wij zondag aan de eerste grote klim van deze reis: van nul naar duizend meter, over een weg met vijfentwintig haarspeldbochten. Vandaag zijn we langs de oevers van de baai naar de stad gereden. Morgen blijven we nog hier om ons voor te bereiden.

De oevers van de baai zijn geheel ingericht op het toerisme maar het is niet overwegend massatoerisme, eerder familietoerisme. Mensen uit Montenegro en Kroatië vooral. Het massatoerisme dringt wel op en we zagen vandaag ook al grote cruiseschepen in de baai.

Nadat we de zeeëngte met een veerboot overgestoken waren (“no ticket!”, fietsen mochten gratis mee) merkten we dat de oever van de tweede binnenzee een stuk rustiger was. Minder verkeer en minder strandtoerisme.

Bij de stad Kotor veranderde dat abrupt. Dat is meer zoiets als Dubrovnik. We gaan morgen natuurlijk wel even de historische binnenstad in maar nu waren we blij met ons apartman in een heel rustig straatje wat verder weg van de toeristische hotspot. Het ligt aan het begin van de klim die we zondag gaan doen. We willen dan zo vroeg mogelijk starten; het zal ook zondag erg heet zijn.

Een van de doorgangen door de Venetiaanse muren naar de oude stad.